دستهاشون   

به خاطر مهربونی دستهای بابام، همون دست های بزرگ و خیلی گرمش، به خاطر دست های نازک و کشیده ی مامانم، از آدم ها تنها دست هاشون به یاد من می مونه.

مسافرم و احوال خوشی دارم.

لینک
جمعه ٢۸ آبان ،۱۳۸٩ - شقایق

   :)   

بعد از مدت ها گپی دوستانه با عزیزی زده است، جماعتی را مورتال کمبت برده است، فوتبال بازی کرده است، دروازه شان را دو بار نجات داده است، توپی صورتش را زخمی کرده است، شام عالی خورده است و خلاصه که خوش می باشد

لینک
دوشنبه ٢٤ آبان ،۱۳۸٩ - شقایق

   باز هم 3232 و ماجراهایش و من و این مریضی!!! کوفتی   

بعد از ۵ روز در تخت بودن، مریضی دست از سرم برنداشته،آمده ام دانشگاه سری به اتاق کارم بزنم. مثل معتادی شده ام که ۵ روز است مواد به بدنش نرسیده است! دلم تنگ این اتاق سرد و کاغذ هایم و نوشته های چسبانیده شده به در و دیوارش شده بود. به خودم می آیم که همین است همه ی زندگیم. همین اتاق، همین میز کار، همین مقاله ها و همین خواستن برای دانستن. می ترسیدم شبیهشان بشوم! حالا یکی از خودشان هستم. همه آنچه دارم و ندارم در همین اتاق سرد ۲۲۶ است.

مدتی است به جمع ۳۲۳۲ امان با همه ی هم دلی ها و گیس کشی هایمان پدر و مادری اضافه شده است. یادم انداخته اند سال هاست! سال ها! که خانواده ای ندارم. تنها شده اند صداهایی با تاخیر و گه گاهی عکس هایی با موهای سپید تر.

 دلم غنج می رود کنارشان باشم، بگو مگوهایشان، خاطراتشان، نکته هایشان،دیدن مراقبت از پدرش با همان زبان تلخ که بوی آشنایی برایم دارد، با طیب خاطر از دل درد به حال غش کردن هم که باشم غذایی می پزم و خدا خدامی کنم بیایند بالا. صدای خنده اشان سر شام می برتم خانه!  گرمند و دوست داشتنی. بدون سردی، بدون دماغ بالا. قربان قدش که می روند لبخند به لبم می آید. سر به سر هم که می گذارند یاد میز غذاخوری آشپز خانه  تنگمان  می افتم که همیشه در حال سر و کول هم زدن بودیم و مامان نگران بود صدای جیغ و ویغمان سقف آسمان را سوراخ نکند. گاهی دلم می خواهد لگدی نثار این همسایه بکنم نکند از خاطرش برود چه نعمتی در خانه دارد.

لینک
پنجشنبه ٢٠ آبان ،۱۳۸٩ - شقایق

   چهار   

از پس این روزهای تلخ روزی هست.

روزی که نمی‌دانی چگونه فرا می‌رسد

از کجا می‌آید

چگونه تو را می‌یابد

در ظلماتی چنین بی‌روزن

که نامت حتی

وانهاده تو را

رفته است.

 

 

شمس لنگرودی

لینک
سه‌شنبه ۱۸ آبان ،۱۳۸٩ - شقایق

   بغض است و بغض   

 

 

دلم خالی است.

لینک
سه‌شنبه ۱۸ آبان ،۱۳۸٩ - شقایق

   3rd   

?Am I strong enough to make it through

می گفت اگر درد داشته باشی، یعنی نمی خواهی بمیری. بدنت دارد مقاومت می کند. پزشک نیست اما راستگو است. دردت که می گیرد ها دنیا آرام می شود. زندگی این روز ها خیلی آرام است. کاش به زبانم بیایی .

لینک
سه‌شنبه ۱۸ آبان ،۱۳۸٩ - شقایق

   چطور شد؟ +   

چه خوب سهراب زاده شد تا جای من بگوید

اوج خودم را گم کرده ام

می ترسم

از لحظه بعد و از ابن پنجره ای که به روی احساسم گشوده شود ...

باید ساعت ۲:۴۵ آنجا باشم و پاهایم یاری نمی کند!

 

لینک
سه‌شنبه ٤ آبان ،۱۳۸٩ - شقایق