Lest we forget how fragile we are   

می روم استینگ ببینم و همراهش بخوانم:

 

Tomorrow's rain will wash the stains away

But something in our minds will always stay

Perhaps this final act was meant

To clinch a lifetime's argument 


احساس عجیبی است. پراید سیاه، اتوبان پارک وی، عاشقی کردن های نیمه شب های تهران و .... حالا همان را فرسنگ ها دورتر خواهم شنید ،  واقعی!! و همراهش زمزمه خواهم کرد. خنده دار است. عجب دنیایی است.

 

لینک
چهارشنبه ٢۳ تیر ،۱۳۸٩ - شقایق