Laughing Without An Accent   

من عاشق عکس روی جلد این کتاب شده ام.

 

 دخترک بی دغدغه دنیا را در دست دارد. اصلاً حالت ایستادن این دختر برایم جالب است. ویدئوی یک ساعتی مصاحبه با خانم فیروزه دوماس برایم جذاب بود. اینجا می توانید ببینیدش. تن صدای آدم ها حس های متفاوت می دهد. بعضی ها کلامی نافذ دارند. ناخودآگاه ساکت می شوی که گوششان کنی. بعضی ها هر چقدر هم جیغ بزنند و صدایشان را بالا ببرند توجه جلب نمی کنند. بعضی صداها تاسفت را بر می انگیزد، بس که همیشه نالان است. بعضی ها صدایشان طلبکار است، از که و چه فرقی ندارد تنها طلبکار است. بعضی ها صدایشان مخملیست، می خواهی ساعت ها گوششان کنی. این خانم تن صدایش به طرز شگفت انگیزی تبسم به لبم می آورد. ناخودآگاه لبخندی بزرگ می زنی.

 طنزش هم جذاب است. همیشه فکر می کردم طنز به مذاق من خوش نمی آید یا چیزهایی که دیگران را می خنداند برایم خنده دار نیست. یعنی اصلاً با دیدن صحنه مرد لخت که اطراف خانه راه می رود -فیلم سارا مارشال- و مردم هم روده بر شده بودند خنده ام نگرفت.  اما طنز این خانم سادگیش خنداندم. دوستش داشتم.

لینک
جمعه ٧ تیر ،۱۳۸٧ - شقایق